آیا تا به حال از پیرشدن ترسیده اید؟

پیری

مارک تواین می گوید: سن موضوعی ذهنی است نه موضوعی که مبتنی بر جسم و بدن انسان باشد. اگر عقاید و نگرش مثبت ندارید، بنابراین جسمتان نیز سالم نخواهد بود.

زمان ارزشمند ترین دارایی ما است. این به معنی آن است که زندگی هرگز به عقب برنمی گردد.

در جهان، این طور به نظر می رسد که هر کس در حال عجله کردن است. انگار احساس می کند که زمان پرواز می کند. شما را نمی دانم، اما زمانی که من بچه بودم، احساس می کردم که زمان زیادی دارم و همیشه در این دنیا زنده خواهم ماند. بعدها، به عنوان یک زن بالغ، مدام در حال عجله کردن بودم. انگار که زمان کمی دارم. به همین خاطر، در دوره های مدیریت زمان ثبت نام کردم تا بتوانم با استرس مقابله کنم و یاد بگیرم که چگونه زمانم را مدیریت کنم.

در آوریل سال جاری، من سی و نه ساله شدم و از اینکه یک تحول بزرگ در من ایجاد شده بود، خوشحال بودم و از اینکه به زودی چهل ساله می شدم، ناراحت نبودم. به نظر من، بالا رفتن سن اصلا ناراحت کننده و ترسناک نیست.

امسال تنها چیزی که خواستم این بود که سال جدید زندگیم را جشن بگیرم و از همه چیزهایی که تا کنون در زندگی ام یاد گرفته ام، سپاسگزار و خوشحال باشم و به آینده به عنوان یک فرصت عالی برای رشد و یادگیری بیشتر از تجربیاتم نگاه کنم.

این طرز فکر، زیباست ولی من قبلا مانند بسیاری از افرادِ دیگر اینگونه نبودم و از بالا رفتن سنم و پیر شدن خیلی می ترسیدم. این ترس تا مغز استخوان های من رخنه کرده بود تا اینکه به سن سی سالگی رسیدم. ادامه‌ی خواندن

لطفاً لبخند بزنید.

خنده

چارلز داروین، مشهورترین نظریه تکاملش را که در یکی از مهمترین کتاب های تمام دوران زندگیش به نام منشا گونه ها (Origin of Species) ارائه کرده است. او در این کتاب توضیح داده است که چگونه جوامع با محیطشان درطی زمان تطبیق می یابند. در انجام اینکار، او زیست شناسی تکاملی را پایه گذاری کرد. منشا گونه ها مشهورترین کار داروین است، اما او کتاب کمتر مشهوری با عنوان حالت احساسات در انسان ها و حیوانات (The Expression of the Emotions in Man and Animals) را نیز نوشت. در این کتاب اوبیان می کند که همه انسان ها احساس را از طریق رفتارهای مشابهی نشان می دهند. این دیدگاه همان دیدگاهی است که روانشناسان امروزه کاملا با آن موافق هستند، با تایید اینکه حالات معینی از احساس برای همه ما، بدون توجه به نژاد، فرهنگ یا سن مشترک است. یکی از این حالات چهره ای جهانی، لبخند است. ادامه‌ی خواندن

رشد، راز ساده شادمانی

Growth

کودکان در آن زندگی می کنند. تجارت به آن نیاز دارد. شور و عشق به خاطر آن شکوفا می شود. معجزات طبیعت هر روز در آن تجلی می یابند. آن چیست؟ ما آن را رشد می نامیم. ظرفیت قابل اتساعی برای رسیدن و نمو کردن از فراتر از آن چه که هستیم به آن چه می توانیم بشویم. کلید واقعی طول عمر ما در تداوم رشد در هر مرحله از زندگی است، این تداوم به نوعی شامل کنجکاو و فعال بودن از نظر روحی و درگیری هیجانی می باشد.

متاسفانه، برنامه ها و رویاهای ما اغلب متوقف می شوند، تنها به این دلیل ساده ای که ” وقت نداریم” یا ” خیلی استرس داریم”. شغل ما، کارهای روزمره ی ما و نگرانی های ما بر اشتیاق ما پیشی گرفته است. ما تمایل داریم که احساس نماییم گیر کرده و راکد هستیم، با جریان عادی قابل پیش بینی خسته شده و با مسئولیت هایمان تحلیل می رویم.

در چنین حالتی هرگز زمانی را به پرسش از خود اختصاص داده ایم که: آیا واقعا شکوفا شده ام؟ در زندگی پیشرفت کرده ام؟ خود را برای رسیدن به حد نهایت به چالش کشیده ام؟ بهترین چیزها را در خود استخراج کرده ام؟ برای پاسخ گویی به چنین سئوال هایی، به بررسی دیدگاههای دو نفر از افراد سرشناس یعنی آنتونی رابینز و دیپک چاپرا، در زمینه رشد و ترقی انسانی می پردازیم. در مصاحبه هایی متفاوت آنها نظرات خود را مورد چیزهایی که ما آنها را رشد می نامیم، ارائه می دهند. ادامه‌ی خواندن

آیا موفقیت از آن چه که شما فکر می کنید، ساده تر است؟

موفقیت

در دهه دوم زندگی ام (۲۰ سالگی)، همان زمانی که تلاش می کردم تا فرد موفقی باشم، یکی از دوستانم گفت: “هارو (Harv)، تو کارها را برای خودت سخت می کنی”. او فرد ثروتمند یا حتی موفقی نبود. حداقل برای من، این گونه نبود. عکس العمل اولیه ی من در مقابل این بود، ” تو در این باره چی می دانی؟!!” من دیدگاه او را نادیده گرفتم و دائما شکست می خوردم. او در مورد نحوه ی اداره شرکتم صحبت نمی کرد، بلکه در مورد ذهنیت من صحبت می کرد.

همه ما باوری مشترک داریم که برای دستیابی به نتیجه، باید به سختی تلاش کنیم. اما این دیدگاه به هیچ وجه درست نیست. ادامه‌ی خواندن